E-commerce en btw: shop/ship till you drop

Dat de btw-regels voor e-commerce grondig wijzigen op 1 juli 2021 schreven we al. Wie gebruik wenst te maken van het éénloketsysteem kan zich hiervoor sinds 1 april 2021 registreren via Intervat. Vooraleer u zich halsoverkop registreert, loont het de moeite om even na te gaan of uw webshop wel voldoet aan de voorwaarden en of u wel degelijk beter af bent onder de nieuwe regeling.

Eenvoudig in theorie

Online verkopen wordt in principe veel gemakkelijker. Wie vanuit België in verschillende EU-landen goederen of diensten verkoopt aan niet-btw-plichtigen, moet daarvoor btw van het land van de klant aanrekenen. Webshops kunnen die verschillende buitenlandse btw aangeven in één OSS-aangifte en in één betaling vereffenen. Eenvoudig. Tenminste, op het eerste gezicht.

Maar wat in de praktijk?

Stel: een Belgische webshop verkoopt en verzendt vanuit België goederen aan Italiaanse, Spaanse en Franse particulieren. Ervan uitgaande dat de Belgische webshop meer dan 10.000 euro omzet heeft, is op deze verrichtingen Italiaanse, Spaanse en Franse btw verschuldigd. De webshop registreert zich voor de OSS-regeling en kan hierin alle buitenlandse btw aangeven. Er is sprake van intracommunautaire afstandsverkopen. Voor eventuele verkopen binnen België zijn er uiteraard periodieke btw-aangiften nodig.

En wat als diezelfde Belgische webshop een magazijn heeft in Duitsland en van daaruit goederen verzendt naar Italië, Spanje en Frankrijk? Ook dat zijn intracommunautaire afstandsverkopen die in de OSS-aangifte kunnen worden opgenomen.

Maar wat als de Belgische webshop vanuit het magazijn in Duitsland goederen verzendt aan een Duitse particulier? Hier is geen sprake van een intracommunautaire afstandsverkoop, maar van een nationale verkoop in Duitsland. Deze verrichting kan dus niet worden opgenomen in de OSS-aangifte. En dus is de Belgische webshop alsnog verplicht om zich in Duitsland te registreren voor de btw en daar de nodige aangiften en betalingen te verrichten.

En vanuit hetzelfde magazijn in Duitsland goederen verzenden aan een Belgische particulier? Intracommunautaire afstandsverkoop, jawel, en dus buitenlandse (Belgische) btw te voldoen via de OSS-aangifte en niet via een periodieke Belgische btw-aangifte.

Dat brengt het totaal aantal verschillende btw-formaliteiten in dit voorbeeld op drie: een periodieke Belgische btw-aangifte voor nationale verrichtingen, een OSS-aangifte voor de intracommunautaire afstandsverkopen en een Duitse btw-registratie en -aangifte. En dan heeft u als Belgische webshop nog niet al te veel goederen verkocht. Toch niet zo eenvoudig dan?

E-commerce via dropshipping

Heel wat (kleinere) webshops beschikken zelf niet over een eigen voorraad. Zij doen aan ‘dropshipping‘. Komt er een bestelling binnen, dan duwt de webshop de bestelling door naar de leverancier die rechtstreeks aan de klant levert. Er is sprake van een driepartijenrelatie.

De nieuwe regeling voor afstandsverkopen vereist dat de verkoper goederen (met een intrinsieke waarde van maximaal 150 euro) invoert vanuit een andere lidstaat en vervolgens verkoopt aan een niet-btw-plichtige. Het vervoer ervan moet direct of indirect zijn verricht door of voor rekening van de verkoper. En daar wringt het schoentje bij dropshipping.

Stel: de Belgische webshop B krijgt een bestelling van een Nederlandse particulier C en duwt de bestelling door naar zijn Franse leverancier A. De Franse leverancier A zorgt voor de levering aan de Nederlandse particulier C. Het vervoer wordt verricht door of voor rekening van de leverancier A. Aangezien leverancier A enkel contracteert met de Belgische webshop B, kan het vervoer enkel worden toegerekend aan de levering door leverancier A aan webshop B. De verkoop door webshop B aan particulier C is dan een levering ‘zonder vervoer’. En dus kan er nooit sprake zijn van een intracommunautaire afstandsverkoop. Geen OSS-regeling dus. Wel btw-registratie in Nederland en daar periodieke btw-aangiften indienen.

Voor wie dus uitsluitend via dropshipping aan e-commerce doet, wat niet uitzonderlijk is, is er dus geen vereenvoudiging op komst. Dropshippers zullen nog steeds in elke lidstaat apart de nodige btw-formaliteiten moeten vervullen.

Bezint eer ge begint

Het is duidelijk dat de vereenvoudiging die Europa heeft willen realiseren toch complexe situaties creëert. Bovendien lijken de kleinere webshops uit de boot te vallen bij de nieuwe regeling.

Wie in de sector van de e-commerce zit, kan dus best nu al de buitenlandse verrichtingen in kaart proberen brengen. Zo kunnen ook de gevolgen van de nieuwe btw-regels beter ingeschat worden.

Ziet u door de bomen het bos niet meer? aternio helpt u graag verder!

Volg aternio op LinkedIn voor meer finance, tax & legal nieuws.